Eylül, Son

Bugün değildi ama dün gibiydi.
Bir camın arkasında saklanmamıştı.
Neredeydik, nasıldık?
Şimdi neredeyiz?
Sahi kimiz?

Gözlerime baktı. Esnemedi. Gerinmedi. Gevşemedi.
Usul usul sokuldu.
Sonra sustu. Sonra sustu. Sonra sus!
Dedi bir vakit takvime bakıp:
Güle güle eylül. Yine gel…

Sonra dolunay, yavaş yavaş kayboldu…

Reklamlar

Sen de söyle. Korkma. Ne düşündün?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: