Sırf yokmuş gibi geçmesin diye Şubat…

Yoksul Şubat

Yaşı küçük diye,
mahallede top oynayan büyükleri tarafından hep bir kenarda bekletilen,
top yola ya da bahçeye kaçarsa diye, bir çırpıda topun peşine gönderilen,
akşam ezanıyla evde olması gereken,
ve reçelli ekmeği ile büyüyeceği günü bekleyen bir köşede,
çocuk gözleriyle hayata büyük anlamlar yükleyemese de bir sonraki mevsimden umudunu kesmeyen,
çiçeğin böceğin arasında deniz mevsimini beklerken, kelebeklerden arkadaş edinen,
yağmurda daha çok ıslanan ve soğukta daha çok üşüyen,
ayak parmakları donana kadar kartopu oynayan ve boyu kadar kardan adam yapmayı marifet bilen,
yalnız,
ama yalnızlığının farkında olmayan
bir çocuk gibi değil midir biraz da Şubat?

Ve bu yüzden gözden kaçmaz mı 29 ile geçirdiği artık yıllar?

Reklamlar

Sen de söyle. Korkma. Ne düşündün?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: