>Bir Süre Yere Paralel Gittikten Sonra

MURAT GÜLSOY

>

Üzerine çok fazla bir şey söylemeyeceğim, romanı okumak gerek. Son zamanlarda beni en çok etkileyen kitaplardan biri Barış Bıçakçı’nın romanı: Bir Süre Yere Paralel Gittikten Sonra. Garip şey, bir intiharı anlatıyor kitap ama bende uyandırdığı duygular trajik değil; evet, hüzünlü ama asla acı değil. İnsanı kendinden çıkaran bir acı değil. Daha çok şöyle bir duygu: şehrin keşmekeşi içinde debelenirken aniden bir Bülent Ortaçgil şarkısı ile duraklamak ya da bir Fikret Kızılok şarkısıyla geçmişe dönmek. Ama kaybolup gidene üzülmek değil. İşte hiçbir şey kaybolmadı, hepsi hep buradaydı, ama sadece zaman geçti, demek gibi.
Kitabın adı gözümün önünde bir sahne canlandırıyor: bir çocuk, kâğıttan yaptığı uçağı yüksek bir yerden bırakıveriyor ve uçak bir süre yere paralel gittikten sonra çakılıyor. Çocuk daha uçağı yaparken biliyor çakılacağını ama yine de o uçabildiği kısa süre boyunca eşsiz bir deneyim yaşıyor. Hayatın ne olduğunu anlatan bir deneyim. Ama henüz çocuğun bu deneyimi ifade edecek sözcükleri…

View original post 374 kelime daha

Reklamlar

Sen de söyle. Korkma. Ne düşündün?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: