Tag Archives: Esra Polat

Mavi Yeşil’in 76. Sayısı Çıktı..!

Yaz mevsimi dergiler için, özellikle edebiyat dergileri için ölü mevsimdir derler. İnsanlar tatil yaparken biraz olsun nefes de alabilmek için güneşin, denizin, gökyüzünün tadını çıkarır ve elini pek kitaba, dergiye sürmez açıkçası. Okumayanlar için zaten sorun yoktur ama okuyanlar da uzak durur kaygısı ile pek çok aylık dergi, yaz sayılarını “yaz özel” ya da “iki aylık” olarak çıkarır mesela… Bu, aslında bir bakıma korkunun ve endişenin de dışa yansımasıdır. Ya okunmazsak..?

Ama Mavi Yeşil öyle yapmıyor. Rotasını belirlediği günden beri, çıkacağı ayın en geç 2’si ya da 3’ünde piyasada olan Mavi Yeşil “yaz sayısı”nda da bu duruşundan taviz vermedi. Çünkü bizim, Mavi Yeşil olarak, okuyan insanlara dair olan inancımız tam. İnsanların, soluklanmak için güneşin ve gökyüzünün altına yattığına değil, yattıkları yerden bir soluk alabilmek için dergileri, kitapları eline aldığına inanıyoruz. Bu yüzden de durmadık. Temmuz-Ağustos 2012 sayımızla yeniden çıktık yola. Biraz daha ilerlemiş olarak hem de…

Çok uzun zaman sonra Mavi Yeşil’in bir sayısını, “yazar” olarak değil de “okur” olarak aldım elime. Bu sayıda yazım yok yani, önce onun haberini vereyim. Ama dopdolu bir sayı oldu yine. Yaz geldi diye yatmadı yazarlarımız. Ne kadar teşekkür etsek azdır…

Bu sayıda ilk kez yazan Canan Sevinç hocamız (Selçuk Ünv.) sürgün edebiyatı üzerine bir yazı kaleme aldı. Anadolu merkezinde sürgün… İlgiyle okunacak, farklı bir yazı. Havvaana Karadeniz Olvido üzerine bir inceleme yazdı. Geniş bir perspektifle kaleme alınmış bu yazıyı da şiirle ilgilenenler özellikle okumalı. Elif Balcı Kaştaş eleştirinin eleştirisini yaptı. Kalemine sağlık. Dergimizin sinema kalesi olan Hakan Bilge, bu sefer de Münferit üzerine bir yazı kaleme aldı. Sinema ile ilgilenenlerin beğeneceği bir yazı. Davut Bayraklı’nın kaleminde İkinci Yeni’nin de önemli bir ismi olan Sezai Karakoç var. Gülnihal Keleş, Mahur Beste üzerine yazdı. Kadri Reşit Akdeniz, öykünün yeni seslerinden Yıldırım Türk’ü ve onun kitabı, Ayrı Düşmüş Zamanlar’ı ele aldı. Derginin bu sayıdaki en genç kalemi olan Kübra Akbulut da Kafka’dan yola çıkarak bir yazı yazdı. Esra Polat, Haldun Taner’in ‘Yalıda Sabah’ adlı öyküsüne dikkat çekti. İrfan Polat ‘Bir Dilim Hayat’ ve Mustafa Bilgücü ‘Üç Kâğıt Parçası’ adlı öyküleriyle aramızda. Pınar Doğu, Yiğit Tornacı, İsmail Çakmak, Gülçin Sahilli ve Engin Sevinç bu sayının şiirlerini yazdılar…. Mavi Yeşil dolu bir şekilde bir sayıyı daha geride bıraktı. Bir sayı daha büyüdü ve biraz daha öğrendi. Umarız Mavi Yeşil öğrenmeye devam ederken başkalarının “bir şeyler” öğrenmesine de vesile olmaya devam ediyordur…

76. Sayı İçindekiler:
Canan Sevinç/Türk Romanında Sürgün Mekânı… 2
Havvaana Karadeniz /Olvido’yu Ontolojik Okuma… 6
Elif Balcı Kaştaş/Biyografik Eleştiri… 10
Pınar Doğu/Mavi Sonatı…13
Hakan Bilge/Politik Bir Film Üzerine…14
Yiğit Tornacı /Susmanın Boyutları… 17
Davut Bayraklı/Sezai Karakoç ve Gelenek… 18
Gülnihal Keleş/Mahur Beste’de Medeniyet Tasavvuru… 20
Kadri Raşit Akdeniz/Ayrı Düşmüş Zamanlar… 24
Kübra Akbulut/Dönüşüme Direnen Yazar… 25
İsmail Çakmak/Mavi ve Hasret… 26
Esra Polat/Yalıda Sabah Öyküsünde Saltanat İmajı… 27
Engin Sevinç/ Salıncak… 28
Mustafa Bilgücü/Üç Kâğıt Parçası… 29
İrfan Polat/Bir Dilim Hayat… 31
Gülçin Sahilli /Gül Kedisi… 32


Mavi Yeşil’in 75. Sayısı Çıktı..!

Her sayı yeni bir umuttur, demişti Mavi Yeşil evveliyatında. Evet, yine aynı şeyi söylüyor ve umudunu yeni bir sayıya taşıyor Mavi Yeşil: 75. sayıya… Edebiyat dergiciliğinin kıyısında köşesinde durmayıp tam kalbime doğru ilerliyoruz ve devam ediyoruz buna. Mavi Yeşil, insancıl oklarını merkezin tam kalbine saplarken yine de kenarda durup körebe oynayanların var olduğunu da unutmuyor. Ama dedik ya, bizim söyleyecek sözümüz var. Biz 75 sayıdır o sözleri söylemekten bıkmadık. Başkaları duymaya tenezzül etmese de, kendi bataklarında boğulmaya devam edeceklerdir muhakkak. “Al gülüm ver gülüm” edebiyatının uzağında kalan Mavi Yeşil adına bir şey için “iyi ki” diyeceksek, bu muhakkak ki herhangi bir kesimin dergisi olmamasının “iyi ki”sidir. Mavi Yeşil Rize’nin, Türkiye’nin hatta dünyanın dergisi olmak yolunda emin adımlarla ilerliyor. Bu yolda bizimle birlikte yürüyenlere de bir kez daha selam olsun…

Gelelim 75. sayıya… Bu sayının ilk özelliği sayfalarının ciddi bir kısmını Memduh Şevket Esendal’a ayırmış olması. Geniş kapsamlı bir dosya sayısı olmasından ziyade, bir saygı duruşu niteliği taşıyan bu sayıda, ölümünün 60. yılında Memduh Şevket’i andık. Dosya kapsamında, Hasan Öztürk, “Hamit İçin Bir Yazı Nasıl Yazıldı?” başlığı altında Memduh Şevket’in hikâyesini inceliyor ve günümüzle de paralellik kurarak bir analiz yapıyor. Mehmet Nur Karageçi de yazarın “Feminist” adlı hikâyesini ele alıyor ve feminizm konusunda bugün de tartışılan bazı noktalara dikkat çekiyor. Elif Balcı Kaştaş da Otlakçı ve Kayışı Çeken adlı hikâyelerini mercek altına alıyor yazarın. Heves Kuklacı belki de deneysel diyebileceğimiz bir çalışma yapıyor ve Esendal’ın öykülerinden yeni bir öykü yaratıyor. Dosya kapsamındaki son yazı da benim yazım… Ben de Memduh Şevket’in siyasi hayatını ele alırken, o hayatın hikâyeci kişiliğine yaptığı katkılardan da bahsetmeye çalıştım naçizane.

75. sayının diğer yazıları ise şöyle: Hakan Bilge, Peyami Safa’nın sinemaya uyarlanan eserini (‘Gölge’ adıyla) “kadın” kavramı bağlamında ele alıyor. Hakan Bilge bizimle yazmaya devam ediyor. Aydın Adnan Gümüş, İlhan Berk’in şiirini “tabiat” merkezli inceliyor. Hoş bir yazı… Eğitimci/yazar abimiz Mehmet Sancaktutar, bir düşünce insanı ve yazar olan Senail Özkan üzerine yazdı. Tan Doğan, felsefi bir yazı kaleme alıyor ve özgür istence vurgu yapıyor. Ümit Erik, Rönesans’ın gecikmişliğini bugüne taşıyor. Esra Polat ise Sait Faik ve “insan” üzerine yazdı. Zinnet Yılmaz’ın Edebiyat profesörü Muhsin Kalkışım ile olan röportajını özellikle Şeyh Galib ile ilgilenen dikkatle okumalı… Bu sayının şairleri, Serdar Çakıcıoğlu, A. Uğur Olgar, Gökhan Kasarcı, Yunus Emre Ayvaz, Medine Nur Kılıç, Altay Taşkın, Zeynep Altuntaş ve editörümüz Sezgin Taş… Ayrıca 75. sayımıza çizimleriyle katkıda bulunan Yasemen İslamoğlu’na da teşekkürü borç biliriz.

Biz yine Oğuz Atay’ı anmadan geçmeyelim son cümlemizde: Biz buradayız sevgili okuyucumuz, siz neredesiniz acaba?

75. Sayının İçindekiler
Hasan Öztürk/ Hamit İçin Bir Yazı Nasıl Yazıldı?
Serdar Çakıcıoğlu/Bal Zehiri
Mehmet Nur Karageçi/ Bir Hikâyenin Aydınlığında Feministin İzini Sürmek
İlker Aslan/Siyasetin Hikâyesini Yazan Adam: Memduh Şevket Esendal
A.Uğur Olgar/Bir Bakmışız
Elif Balcı Kaştaş/ Tepemizde, Bir Kayışı Çeken ve Karşımızda Bir Otlakçı Varsa
Zeynep Altuntaş/Bazen
Heves Kuklacı/Her Şeye Rağmen Oyun Sahnesi Devam Ediyor
Hakan Bilge/Kadının Ruhuna Yolculuk
Yunus Emre Ayvaz/Araf
Aydın Adnan Gümüş/İlhan Berk’in Şiirlerinde Tabiatın Dili
Medine Nur Kılıç/Güne Bakan Ilık Tebessüm
Mehmet Sancaktutar/Sessiz ve Derin Bir Adam: Senail Özkan
Sezgin Taş/ iğne yapraklı mor menekşe
Tan Doğan/Saltık Özgür İstenç Bağlamında Felsefe Üzerine Birkaç Söz
Zinnet Yılmaz/Prof. Dr. M. Muhsin Kalkışım’la “Osmanlı Şiiri ve Şeyh Gâlib” Üzerine
Altay Taşkın/Düş Parçaları
Ümit Erik/Gecikmiş Rönesans
Esra Polat/Şehri Unutan Adam ve İnsan Sevgisi
Gökhan Kasarcı/Avuç İçi


Mavi Yeşil’in 74. Sayısı Çıktı..!

Şimdi derin bir nefes alalım. Uçağımız birazdan kalkacaktır. Lütfen yeniden kontrol edin, koltuklarınızın dik, masalarınızın kapalı olduğunu… Can yelekleri koltuğunuzun altındadır. Ama ihtiyacınız olmayacak. Çünkü bu uçağın düşmek gibi bir tehlikesi yok. Hatta daha önce türbülansa bile girdiği görülmedi. Yani sözün özü, Mavi Yeşil, uçmaya devam ediyor.

İşte böylece 74. sayı da raflardaki yerini aldı. Kazasız belasız 74. uçuş demektir bu. Hep diyoruz, varsa civarda daha iyisini yapan, beri gelsin. Ama çıkmaz. Geçenlerde bir arkadaşımız, “11 yıldır mı çıkıyordu?” diye sorduğunda, “12 bitti,” dedim. 13. yıldayız yani. Dile kolay. Şu anda bu dergiyi okuyan bazı ortaokul öğrencileri, dergi çıkmaya başladığında dünyada değildiler. Çevrenizde varsa 13 yaşında bir çocuk, onun karşısına geçip şöyle bir bakın. İşte Mavi Yeşil, o kadar büyüdü!

Yeni yıla yeni bir yüzle girdiğimiz biliniyor artık. Okurlarımız arasında bu yeni şekli beğenmeyen olmadı. Eskiye nazaran çok daha iyi bir iş olduğunu düşünüyor dostlarımız. Daha iyisini de bekliyorlar haliyle. Zamanla daha da iyi bir hale gelecek dergimiz. Kimsenin şüphesi olmasın. Mavi Yeşil türbülansa girmeden uçmaya devam edecek. Keyfini çıkarın…

Bu sayı da yine dopdolu. Önce kendimle ilgili bir küçük not düşeyim. Benim, ilk kez bir öyküm yayımlandı Mavi Yeşil’de. Açıkçası bu sayıya bir eleştiri-inceleme yazısı yetiştiremediğimi itiraf etmem gerek. Ama benim için de iyi oldu. Mavi Yeşil’in bu sayısı benim için özel bir sayı oldu bu yüzden. Umarım okurlar da beğenir. Her neyse… İçeriğe gelelim. Bu sayıda eleştiri, inceleme, deneme yazıları ön planda. İlgi çekici yazılar var.Nurullah Ulutaş hoca dergide ilk kez yazıyor. Aynı alanda bir de kitabı var. İlgilenenler bulabilir. Yazısında “intihar” olgusunu farklı örnek metinler ışığında inceliyor. Faydalı bir yazı. Okuyanlar da beğenecektir. Hasan Öztürk hocamız da Virginia Woolf’un günlüklerinden yola çıkarak hem Wolf’u hem de onun günlüklerini nasıl okumamız ve anlamamız gerektiğini açıklıyor. Wolf takipçilerinin okuması gereken bir yazı olduğu gibi, özellikle Wolf ile ilgilenmeyenlerin de dikkatini çekecek bir yazı. Dergimizin sürekli yazarlarından biri haline gelen Hakan Bilge ise Niçe ile sinema arasındaki köprüye değiniyor ve farklı filmler ışığında Niçe’nin nasıl anlatıldığını ve nasıl anlaşılması gerektiğini açıklıyor. Sinema ve felsefe ile ilgilenen herkesin göz atması gereken bir yazı. Maksut Yiğitbaş hoca da Arif Nihat Asya’yı incelediği yazısında, şairin “hiciv” ustası olduğunun üzerinde duruyor ve farklı şiirler ile metnini açıyor. Dikkate değer bir yazı. Gülnihal Keleş’in yazısı ise tasavvuf ve onun bozulmuşluğu ile ilgili. Keleş’in ele aldığı iki örnek metinden birisi olan Sır hakkında ben de yakın zamanda bir çalışma yaptığım için yazı ziyadesiyle hoşuma gitti. İlgilisi zevkle okuyacaktır. Esra Polat’ın yazısı doğu ile batı arasında metinler üzerine ve Tanpınar ile Orhan Pamuk’un eserleri metinde ismi geçen eserler. Asuman Türüt de geniş bir inceleme yazısı ile katkıda bulunmuş bu sayıya. Tanzimat Dönemi ile birlikte gelişen edebiyat-sanat ortamındaki atışmaları, tartışmaları incelemiş. Kaynak metin olarak yararlanılabilecek bir metin çıkmış ortaya. Bunların dışında iki öykü var. Birisi benim öyküm demiştim. Diğeri de İrfan Polat’ın Şilbalba adlı öyküsü. Şilbalba’nın ne demek olduğunu merak edenler dergiyi edinip okusunlar… Bunlarla birlikte, hangileri olduğunu belirtip diğerlerine haksızlık etmeyeyim ama benim özellikle beğendiğim bir iki şiirin yanında, dergimize şiir ile katkıda bulunan şairlerimiz ise şöyle; editörümüz Sezgin Taş, Yiğit Tornacı, A. Uğur Olgar, Hızır İrfan Önder, Tan Doğan, Ömer Eski…

Bu vesile ile bir sayının daha sonuna geldik. Uçuşumuz nihayete ermektedir yani. İnişe geçtik. Bir sonraki uçuş nasipse mayısta. Şimdi Mavi Yeşil mayısa hazırlık ediyor. Dediğimiz gibi, varsa daha iyisini yapan beri gelsin. Dergicilik dışarıdan güzel, albenisi olan bir iş. Ama mutfağa girince, çıkması zor oluyor. E para pul da yok işin ucunda… Kim neden yapsın, uğraşsın. Ama Mavi Yeşil bütün olumsuzluklara rağmen, var olmaya devam edecek. Mavi Yeşil’in söyleyecek sözü var. Daha çok sözü var…

Mavi Yeşil’in 74. sayısının içeriği de şöyledir:

Nurullah Ulutaş /Romanda Sanata Dönüşen Olgu: İntihar
Sezgin Taş / Çöl Şarkısı
Yiğit Tornacı/Son Akşam Yemeği’nde Konuşulmayanlar
Hasan Öztürk/Yazıya Adanan Bir Ömür ve Suya Atılan Bir Beden: Virginia Woolf
Tan Doğan/Mâi ve Mâyi
Hakan Bilge/Nietzsche & Sinema
A.Uğur Olgar /Bir Bakmışız
Maksut Yiğitbaş/Eleştiri Uzamında Bir Hiciv Şairi: Arif Nihat Asya
Hızır İrfan Önder/Şiirler de Ölür
Gülnihal Keleş/Sır’lı Bir Yürüyüşün Uzandığı Acı Deniz
Esra Polat/Doğu ve Batı Arasında Sıkışmış Dünyalar
Asuman Türüt/Arayışlar Dönemi’nin İlk Yıllarına Genel Bakış
İrfan Polat/Şilbalba
İlker Aslan/Acaba Nasıl?
Ömer Eski/Bozuk Gözleri Dünya’nın


Mavi Yeşil’in 73. Sayısı Çıktı..!

 

Ne zaman absürt ve ‘sıradışı’ bir olayla karşılaşsak televizyonun ana haber bültenlerinde, o mutlaka Rize’de olmuştur. Yazılı ve görsel medya, bu tip haberleri “Yer: Rize” ya da “Rize’de bu da oldu..!” alt yazısı ile duyurmaktan çekinmez. Çünkü, hani klişe olmuş bir haberci deyimiyle, o haberlerde köpekler insanları değil insanlar köpekleri ısırıyordur ve para eden de budur. Hocamın tabiri ile, vatandaşın birisi ekrana çıkıp da inşaat küreğini burnunda taşıdığında ona “yetenekli” yaftasını yapıştırmakta gecikmeyenler, ne yazık ki “taşra” diye niteledikleri bu yerde,bir kültür-sanat-edebiyat dergisinin 12. yılını doldurmasını ve bu kadar zamanlık, 73 sayılık bu istikrarlı yürüyüşü görmezden gelmektedirler. Çünkü, hepimizin malumu olduğu üzere, bu ülkede sanata,edebiyata verilen “gerçek” değer, hiçbir zaman layığını bulamamıştır. İnşallah bundan sonra değişir. Zor ama, umut etmek için gecikmiş sayılmayız…

Mavi Yeşil, 2012’ye yeni bir yüzle girdi. Uzun süredir düşünülen bu değişim nihayet gerçekleşti. Dergiyi eline alanlar bunu hemen fark edeceklerdir. Bu değişimin baş mimarı da şüphesiz ki dergiye yıllardır hem yazarak, hem tanıtarak, hem okuyarak destek veren Sezgin Taş Hocadır. Rize’deki sıradan edebiyat öğretmenlerinden olmayan Sezgin Hoca, bu işe gönül vermiş ve edebiyatı milli eğitimin dar ve sıkıntılı müfredatından sıyırmış bir hoca. Bundan sonra da Mavi Yeşil’in yükünü Hasan Öztürk Hocamızla birlikte sırtlayacak gibi… Var olsun!

Yeni yıla kapağını ve tasarımını değiştirmiş olarak giren Mavi Yeşil, yine nitelikli yazılarla okurlarının karşısına çıkmaya çaba gösteriyor. Bu sayı da dolu! Maltepe Üniversitesi Felsefe bölümü hocalarından Güncel Önkal, Felsefeyi okuma şeklimizi aydınlatmaya çalışıyor ve felsefe nedir, sorusuna yeniden cevap veriyor. Hasan Öztürk, artık dergide daha sık yazacak, bizlere söz verdi. Bu sayıda Türkiye’nin demokrasi sorununu iki örnek metin ışığında inceliyor. Edebiyatın sadece edebiyat ile sınırlı olmadığını bilenler için okunması gereken bir metin. Benim yazım yine hızını alamamış bir yazı oldu. Uzattıkça uzattım. Bazen böylesi uzun yazıları okumaya üşeniyorum açıkçası. Umarım Mavi Yeşil okurları da benim gibi tembel değildir ve Anayurt Oteli ve onun baş kahramanı Zebercet üzerine yazdığım bu yazıyı beğenerek okurlar. Bir dahaki sefere daha kısa yazmaya çalışacağım. Söz! Ömer Kemiksiz’in hikaye tadındaki yazısını severek okuyacaksınız. Nasıl ant içeriz, birlikte anlayacağız. Esra Polat, Sevgi Soysal’ın Yenişehir’de Bir Öğle Vakti adlı romanı üzerine yazdı. Sevgi Soysal, çok fazla gündem maddesi olmayan ama Türkiye’nin önemli yazarlarından olan bir isim. Bu faydalı yazıya da dikkat etmek gerek. Hakan Bilge, sağ olsun, yine aramızda. Sinemaya dair olan bakışımızı geliştiren metinlerle bizi buluşturan Hakan Bilge’ye, Mavi Yeşil’in “sanat” çizgisini bir adım öteye taşıdığı için teşekkür etmemiz gerek. Davut Bayraklı İkinci Yeni’nin önemli isimlerinden birisi olan Sezai Karakoç üzerine yazdı. Onun poetikasındaki gerçeklik anlayışını irdeleyerek Sezai Karakoç üzerine yeni bir bakış açısı geliştirmemizi sağladı. Sezgin Taş, uzun süredir yazmıyordu Mavi Yeşil’de. İşin mutfağında çabalayan Sezgin Hoca bir öyküsü ile katıldı aramıza. Bundan sonra o da daha sık yazacak. Yazmadığı için öğrencilerinden tehdit alıyormuş. Bizden söylemesi… Elif Albayrak, Serpil Tuncer ve Ölü Beyazı romanının yazarı Mehmet Sancaktutar Hocamız da öyküleriyle Mavi Yeşil’de. Şairlerimiz de yine güzel şiirlerle katkı sağlamaya çabalıyorlar bu sayımıza. 73. sayıya şiirleriyle katılan Ali Tekkoyun, Necip Fazıl Akkoç, Sebahattin Demirci, Muhammet Hikmet, Müjdat Er, Hızır İrfan Önder, Kamil Akdoğan, A.Uğur Olgar ve Gülnihal Keleş’in ilerleyen sayılarda başka şiirleriyle de karşılaşacağız. Şairlerimize de teşekkür ederiz.

Ve Mavi Yeşil’in 12. yaş günü etkinliği… Gönül isterdi ki hıncahınç dolu bir salonda oturmaya yer bulamasaydık ama yine öyle olmadı tabi ki. “Gelen sağlar bizimdir” sözüyle birlikte bizler de orada olan dostlarımızla bu yeni yaşı kutladık. Çay içtik, pasta yedik, muhabbet ettik. Mavi Yeşil’e yazar olarak veya okur olarak destek olanlarla birlikte güzel birkaç saat geçirdik. Hasan Öztürk’ün konuşmasıyla başlayan gün yine onun konuşması ile bitti. Mavi Yeşil’in genç yazarları konuşma yaptı ve dergi ile ilgili fikirlerini sundular. Yazar ve eğitimci Mehmet Sancaktutar, Türkiye’deki “edebiyat” kavramının nerede olduğunu anlattı. Rahmi Metin, Erdal Genç ve Sebahattin Bayrak da konuşmaları ile dergimizin nereden nereye geldiğini anlattılar. Naçizane ben de iki kelam ettim orada. Hasılı kelam gelenlerle güzel bir etkinlik oldu. İnşallah başka etkinlikler de bizleri bekliyor. Mavi Yeşil yaşamaya devam edecek yani, herkese ve her şeye rağmen…

Son olarak, Mavi Yeşil’in burada olduğu yeniden bilinmelidir. Bazılarının gözleri kör, kulakları sağır… Biliyoruz ama onlara inat dergiyi, dergileri yaşatacağız. Mavi Yeşil burada, sen neredesin sevgili okuyucu?