Tag Archives: Esra Polat

Mavi Yeşil’in 76. Sayısı Çıktı..!

Yaz mevsimi dergiler için, özellikle edebiyat dergileri için ölü mevsimdir derler. İnsanlar tatil yaparken biraz olsun nefes de alabilmek için güneşin, denizin, gökyüzünün tadını çıkarır ve elini pek kitaba, dergiye sürmez açıkçası. Okumayanlar için zaten sorun yoktur ama okuyanlar da uzak durur kaygısı ile pek çok aylık dergi, yaz sayılarını “yaz özel” ya da “iki aylık” olarak çıkarır mesela… Bu, aslında bir bakıma korkunun ve endişenin de dışa yansımasıdır. Ya okunmazsak..?

Ama Mavi Yeşil öyle yapmıyor. Rotasını belirlediği günden beri, çıkacağı ayın en geç 2’si ya da 3’ünde piyasada olan Mavi Yeşil “yaz sayısı”nda da bu duruşundan taviz vermedi. Çünkü bizim, Mavi Yeşil olarak, okuyan insanlara dair olan inancımız tam. İnsanların, soluklanmak için güneşin ve gökyüzünün altına yattığına değil, yattıkları yerden bir soluk alabilmek için dergileri, kitapları eline aldığına inanıyoruz. Bu yüzden de durmadık. Temmuz-Ağustos 2012 sayımızla yeniden çıktık yola. Biraz daha ilerlemiş olarak hem de…

Çok uzun zaman sonra Mavi Yeşil’in bir sayısını, “yazar” olarak değil de “okur” olarak aldım elime. Bu sayıda yazım yok yani, önce onun haberini vereyim. Ama dopdolu bir sayı oldu yine. Yaz geldi diye yatmadı yazarlarımız. Ne kadar teşekkür etsek azdır…

Bu sayıda ilk kez yazan Canan Sevinç hocamız (Selçuk Ünv.) sürgün edebiyatı üzerine bir yazı kaleme aldı. Anadolu merkezinde sürgün… İlgiyle okunacak, farklı bir yazı. Havvaana Karadeniz Olvido üzerine bir inceleme yazdı. Geniş bir perspektifle kaleme alınmış bu yazıyı da şiirle ilgilenenler özellikle okumalı. Elif Balcı Kaştaş eleştirinin eleştirisini yaptı. Kalemine sağlık. Dergimizin sinema kalesi olan Hakan Bilge, bu sefer de Münferit üzerine bir yazı kaleme aldı. Sinema ile ilgilenenlerin beğeneceği bir yazı. Davut Bayraklı’nın kaleminde İkinci Yeni’nin de önemli bir ismi olan Sezai Karakoç var. Gülnihal Keleş, Mahur Beste üzerine yazdı. Kadri Reşit Akdeniz, öykünün yeni seslerinden Yıldırım Türk’ü ve onun kitabı, Ayrı Düşmüş Zamanlar’ı ele aldı. Derginin bu sayıdaki en genç kalemi olan Kübra Akbulut da Kafka’dan yola çıkarak bir yazı yazdı. Esra Polat, Haldun Taner’in ‘Yalıda Sabah’ adlı öyküsüne dikkat çekti. İrfan Polat ‘Bir Dilim Hayat’ ve Mustafa Bilgücü ‘Üç Kâğıt Parçası’ adlı öyküleriyle aramızda. Pınar Doğu, Yiğit Tornacı, İsmail Çakmak, Gülçin Sahilli ve Engin Sevinç bu sayının şiirlerini yazdılar…. Mavi Yeşil dolu bir şekilde bir sayıyı daha geride bıraktı. Bir sayı daha büyüdü ve biraz daha öğrendi. Umarız Mavi Yeşil öğrenmeye devam ederken başkalarının “bir şeyler” öğrenmesine de vesile olmaya devam ediyordur…

76. Sayı İçindekiler:
Canan Sevinç/Türk Romanında Sürgün Mekânı… 2
Havvaana Karadeniz /Olvido’yu Ontolojik Okuma… 6
Elif Balcı Kaştaş/Biyografik Eleştiri… 10
Pınar Doğu/Mavi Sonatı…13
Hakan Bilge/Politik Bir Film Üzerine…14
Yiğit Tornacı /Susmanın Boyutları… 17
Davut Bayraklı/Sezai Karakoç ve Gelenek… 18
Gülnihal Keleş/Mahur Beste’de Medeniyet Tasavvuru… 20
Kadri Raşit Akdeniz/Ayrı Düşmüş Zamanlar… 24
Kübra Akbulut/Dönüşüme Direnen Yazar… 25
İsmail Çakmak/Mavi ve Hasret… 26
Esra Polat/Yalıda Sabah Öyküsünde Saltanat İmajı… 27
Engin Sevinç/ Salıncak… 28
Mustafa Bilgücü/Üç Kâğıt Parçası… 29
İrfan Polat/Bir Dilim Hayat… 31
Gülçin Sahilli /Gül Kedisi… 32

Reklamlar

Mavi Yeşil’in 75. Sayısı Çıktı..!

Her sayı yeni bir umuttur, demişti Mavi Yeşil evveliyatında. Evet, yine aynı şeyi söylüyor ve umudunu yeni bir sayıya taşıyor Mavi Yeşil: 75. sayıya… Edebiyat dergiciliğinin kıyısında köşesinde durmayıp tam kalbime doğru ilerliyoruz ve devam ediyoruz buna. Mavi Yeşil, insancıl oklarını merkezin tam kalbine saplarken yine de kenarda durup körebe oynayanların var olduğunu da unutmuyor. Ama dedik ya, bizim söyleyecek sözümüz var. Biz 75 sayıdır o sözleri söylemekten bıkmadık. Başkaları duymaya tenezzül etmese de, kendi bataklarında boğulmaya devam edeceklerdir muhakkak. “Al gülüm ver gülüm” edebiyatının uzağında kalan Mavi Yeşil adına bir şey için “iyi ki” diyeceksek, bu muhakkak ki herhangi bir kesimin dergisi olmamasının “iyi ki”sidir. Mavi Yeşil Rize’nin, Türkiye’nin hatta dünyanın dergisi olmak yolunda emin adımlarla ilerliyor. Bu yolda bizimle birlikte yürüyenlere de bir kez daha selam olsun…

Gelelim 75. sayıya… Bu sayının ilk özelliği sayfalarının ciddi bir kısmını Memduh Şevket Esendal’a ayırmış olması. Geniş kapsamlı bir dosya sayısı olmasından ziyade, bir saygı duruşu niteliği taşıyan bu sayıda, ölümünün 60. yılında Memduh Şevket’i andık. Dosya kapsamında, Hasan Öztürk, “Hamit İçin Bir Yazı Nasıl Yazıldı?” başlığı altında Memduh Şevket’in hikâyesini inceliyor ve günümüzle de paralellik kurarak bir analiz yapıyor. Mehmet Nur Karageçi de yazarın “Feminist” adlı hikâyesini ele alıyor ve feminizm konusunda bugün de tartışılan bazı noktalara dikkat çekiyor. Elif Balcı Kaştaş da Otlakçı ve Kayışı Çeken adlı hikâyelerini mercek altına alıyor yazarın. Heves Kuklacı belki de deneysel diyebileceğimiz bir çalışma yapıyor ve Esendal’ın öykülerinden yeni bir öykü yaratıyor. Dosya kapsamındaki son yazı da benim yazım… Ben de Memduh Şevket’in siyasi hayatını ele alırken, o hayatın hikâyeci kişiliğine yaptığı katkılardan da bahsetmeye çalıştım naçizane.

75. sayının diğer yazıları ise şöyle: Hakan Bilge, Peyami Safa’nın sinemaya uyarlanan eserini (‘Gölge’ adıyla) “kadın” kavramı bağlamında ele alıyor. Hakan Bilge bizimle yazmaya devam ediyor. Aydın Adnan Gümüş, İlhan Berk’in şiirini “tabiat” merkezli inceliyor. Hoş bir yazı… Eğitimci/yazar abimiz Mehmet Sancaktutar, bir düşünce insanı ve yazar olan Senail Özkan üzerine yazdı. Tan Doğan, felsefi bir yazı kaleme alıyor ve özgür istence vurgu yapıyor. Ümit Erik, Rönesans’ın gecikmişliğini bugüne taşıyor. Esra Polat ise Sait Faik ve “insan” üzerine yazdı. Zinnet Yılmaz’ın Edebiyat profesörü Muhsin Kalkışım ile olan röportajını özellikle Şeyh Galib ile ilgilenen dikkatle okumalı… Bu sayının şairleri, Serdar Çakıcıoğlu, A. Uğur Olgar, Gökhan Kasarcı, Yunus Emre Ayvaz, Medine Nur Kılıç, Altay Taşkın, Zeynep Altuntaş ve editörümüz Sezgin Taş… Ayrıca 75. sayımıza çizimleriyle katkıda bulunan Yasemen İslamoğlu’na da teşekkürü borç biliriz.

Biz yine Oğuz Atay’ı anmadan geçmeyelim son cümlemizde: Biz buradayız sevgili okuyucumuz, siz neredesiniz acaba?

75. Sayının İçindekiler
Hasan Öztürk/ Hamit İçin Bir Yazı Nasıl Yazıldı?
Serdar Çakıcıoğlu/Bal Zehiri
Mehmet Nur Karageçi/ Bir Hikâyenin Aydınlığında Feministin İzini Sürmek
İlker Aslan/Siyasetin Hikâyesini Yazan Adam: Memduh Şevket Esendal
A.Uğur Olgar/Bir Bakmışız
Elif Balcı Kaştaş/ Tepemizde, Bir Kayışı Çeken ve Karşımızda Bir Otlakçı Varsa
Zeynep Altuntaş/Bazen
Heves Kuklacı/Her Şeye Rağmen Oyun Sahnesi Devam Ediyor
Hakan Bilge/Kadının Ruhuna Yolculuk
Yunus Emre Ayvaz/Araf
Aydın Adnan Gümüş/İlhan Berk’in Şiirlerinde Tabiatın Dili
Medine Nur Kılıç/Güne Bakan Ilık Tebessüm
Mehmet Sancaktutar/Sessiz ve Derin Bir Adam: Senail Özkan
Sezgin Taş/ iğne yapraklı mor menekşe
Tan Doğan/Saltık Özgür İstenç Bağlamında Felsefe Üzerine Birkaç Söz
Zinnet Yılmaz/Prof. Dr. M. Muhsin Kalkışım’la “Osmanlı Şiiri ve Şeyh Gâlib” Üzerine
Altay Taşkın/Düş Parçaları
Ümit Erik/Gecikmiş Rönesans
Esra Polat/Şehri Unutan Adam ve İnsan Sevgisi
Gökhan Kasarcı/Avuç İçi